Cradle to Cradle babymerk Laladoo

zondag, 6 december 2009 23:20 door Manon Gagic

Omdat ik Laladoo in handen kreeg, het eerste Cradle to Cradle babymerk in Nederland, ben ik me weer even opnieuw gaan verdiepen in Cradle to Cradle. Het boek over Cradle to Cradle heb ik wel gelezen maar het was allemaal een beetje weggezakt, dus ik heb het weer even op een rijtje gezet.

Laladoo: babyproducten van 100% natuurlijke, afbreekbare materialen en absoluut zonder schadelijke stoffen.

Het assortiment is nog niet zo groot en door de hoge investeringen in productontwikkeling zijn de prijzen nog aan de hoge kant. Tegelijkertijd is het wel het allerbeste dat er op de Nederlandse markt te krijgen is dus ik hoop dat het assortiment snel uitgebreid wordt.

Cradle to Cradle: wat is het en waarom?

MetaalafvalCradle to Cradle, ook wel afgekort tot C2C, betekent letterlijk ‘van wieg tot wieg’. Het achterliggende idee is dat tijdens het ontwikkelen van een product meteen wordt nagedacht over hoe de gebruikte materialen weer eindeloos opnieuw gebruikt kunnen worden of milieuneutraal zijn.

De afvalberg die wij mensen veroorzaken blijft maar groeien met daarbij alle schadelijke gevolgen voor het milieu. Tegelijkertijd is het ook gewoon zonde omdat we een heleboel waardevolle materialen ook gewoon weggooien.

Het belangrijkste van Cradle to Cradle is het concept: afval is voedsel. De materialen die gebruikt worden bij de productontwikkeling zouden opnieuw gebruikt moeten kunnen worden als het product er niet meer is. Het afval van het product is dan het voedsel voor een nieuw product of voor de aarde.

Cradle to Cradle tegenover Downcycling

Hierboven geef ik bewust aan dat bij Cradle to Cradle de gebruikte materialen eindeloos opnieuw gebruikt moeten kunnen worden. Cradle to Cradle lijkt namelijk wel een beetje op recycling maar het is toch echt andere koek.

Wanneer producten gerecycled worden dan worden de overgebleven materialen niet opnieuw gebruikt om hetzelfde product te maken, vaak wordt er een product van gemaakt waarvoor een lagere kwaliteit materialen nodig is. Soms gebeurt dit zelfs meerdere keren zoals bijvoorbeeld bij plastic flessen waar na recycling bijvoorbeeld bloempotten van gemaakt worden en na recycling van de bloempotten worden er paaltjes van gemaakt die langs de weg staan. Deze paaltjes vergaan redelijk snel en daarmee is het dus afgelopen.

De bedenkers van de Cradle to Cradle filosofie noemen dit ook wel ‘downcycling’.

De bedenkers van Cradle to Cradle

Zagreb's solid waste landfillDe Cradle to Cradle filosofie is beschreven in het boek van William McDonough en Michael Braungart  : Cradle to Cradle: Remaking the Way We Make Things (2002).

Mc Donough is architect. Time Magazine verklaarde hem in 1999 ‘held voor de planeet’ en in 1996 ontving hij de hoogste milieuonderscheiding in Amerika. Braungart is chemicus en oprichter van EPEA (Environmental Protection Encouragement Agency). Hij is directeur chemie geweest bij Greenpeace en heeft diverse onderscheidingen gekregen. Beiden houden zich al sinds de jaren tachtig bezig met vernieuwende ideeën over productontwikkeling en materialen.

Verschil tussen Cradle to Cradle en Duurzame productontwikkeling

Volgens Braungart en Mc Donough proberen we via duurzame productontwikkeling alles een beetje minder slecht te doen. Er wordt gekozen voor schonere grondstoffen, minder energieverbruik, langere levensduur, recyclebaarheid enzovoort.  Zij pleiten ervoor om het meteen echt goed te doen en dus meteen na te denken over hoe de restmaterialen opnieuw op hetzelfde kwaliteitsniveau ingezet kunnen worden.

Geen verspreiding van schadelijke stoffen bij Cradle to Cradle

Het nadeel van recyclen, zoals in het voorbeeld van de plastic flessen waarvan uiteindelijk een paaltje langs de weg gemaakt wordt, is dat via dat paaltje schadelijke stoffen uit het plastic de aardbodem ingaan. Cradle to Cradle houdt er bij de productontwikkeling rekening mee dat alle materialen hergebruikt kunnen worden of milieuneutraal zijn. Er zijn op die manier geen schadelijke reststoffen aanwezig.

Tegenlicht documentaire over Cradle to Cradle

In 2006 heeft de VPRO een indrukwekkende documentaire over Cradle to Cradle gemaakt, die het zeker waard is om te bekijken.

Initiatieven in Nederland

Ook in Nederland zijn bedrijven en overheden onder de indruk van de Cradle to Cradle filosofie en zijn daar actief mee aan de slag gegaan. Het babymerk Laladoo is de eerste in Nederland voor de babybranche.

Andere baby- en kinderinitiatievenIsabooties babyslofjes

  Voor zover ik weet zijn er nog een paar andere Cradle to Cradle baby- en kinderproducten. Trigema maakt t-shirts. Method maakt verzorgingsproducten en Gdiapers maakt inleggers voor luiers. Isabooties babyslofjes gebruikt een cradle to cradle materiaal voor haar slofjes.

Zodra de Method babyproducten verkrijgbaar zijn via de groothandel in Engeland, zullen we deze zeker gaan importeren.

Het is jammer dat er niet meer initiatieven zijn. Het verhaal van Diana den Held haar blog Gevleugelde Woorden toont bijvoorbeeld aan dat ermeer C2C mogelijkheden zijn op het gebied van textiel.

Stem via:   Stem op dit bericht op nujij.nl Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter
Tags:   ,
Categories:   Milieu
Actions:   E-mail | Permalink | Reacties (7) | Comment RSSRSS comment feed

Reacties

december 10. 2009 10:57

pingback

Pingback from ecomama.nl

Cradle 2 Cradle huishouden; mission impossible? - Ecomama

ecomama.nl | Reply

december 10. 2009 12:07

Paula

C2C lijkt eigenlijk zo simpel. maar het zal toch wel een gigantische uitdaging zijn om in deze consumptiemaatschappij de producenten mee te krijgen. Laladoo geeft in elk geval het goede voorbeeld! Nu de andere schapen nog over de dam!

Paula Netherlands | Reply

december 19. 2009 15:46

Krispijn Beek

Cradle to cradle is een mooi concept. Helaas zijn een aantal onderdelen ervan nog steeds erg afgesloten, zie bv. deze discussie op duurzaam gebouwd:
www.duurzaamgebouwd.nl/index.php

Ik ben nog steeds zoekend naar en wachtend op het verchil tussen C2C beoordeling van stoffen en de Europese REACH richtlijn voor stoffen. Concreter dan de hele benadering is volstrekt anders heb ik nog geen antwoord gehad.

Terwijl daar nu juist een grote winst te halen valt. Momenteel wordt er namelijk een enorme hoeveelheid aan stoffen getest voor de invoer van REACH (http://www.senternovem.nl/reach/), als een producent meteen zou kunnen kiezen voor de aanvullende tests om een C2C certificaat te halen geeft dat grote efficiency en kostenwinst voor producenten. En daarmee lagere prijzen voor consumenten.

Dat vergt echter wel dat de chemische database en de beoordelingscriteria van EPEA open gaan. Tot nu toe vind ik de ontwikkelingen op dat punt erg traag gaan. Het zou mooi zijn als Braungart & McDonough een voorbeeld aan Linus Torvald en de open source software wereld namen. Dan kan iedereen profiteren van de kennis die ze in de database beweren te hebben, en kan het gedachtengoed achter C2C verder groeien.

Krispijn Beek Netherlands | Reply

december 20. 2009 22:14

Manon Gagic

@Krispijn, ik snap jouw verhaal, zou inderdaad heel mooi zijn als dit gelijk op zou lopen. Ik weet niet precies hoe de certificering in zn werk gaat en ik vroeg me pas ook af of dit voor innovatieve, nieuwe bedrijven te betalen zou zijn. Is een andere discussie natuurlijk.

Manon Gagic Netherlands | Reply

mei 20. 2010 21:54

pingback

Pingback from 171.an74.com

Xg350 Part Shock Absorber Brake Caliper, K2500 Aftermarket C3500

171.an74.com | Reply

juli 9. 2010 23:32

claudia

De luiers (en alle aanverwante babyproducten) van Nature babycare -alleen verkrijgbaar bij de grotere Etos- zijn volgens mij ook behoorlijk cradle2cradle.
www.naty.com  Super goeie producten, vind ik.


claudia Netherlands | Reply

juli 10. 2010 08:55

Manon Gagic

Nature Care is een verbetering maar zeker nog geen Cradle to Cradle. Een klein deel van de luier is biologisch afbreekbaar, niet de gehele luier (je kunt deze ook echt niet op de composthoop gooien) en de andere producten zijn niet eens biologisch en bevatten zelfs SLS (badschuim) de laatste keer dat ik die in mijn handen had (jaartje geleden). Ik vind het persoonlijk jammer dat ze meer oproepen dan dat ze echt doen, zelfs tegen greenwashing aan want wel vermelden dat je geen parabenen gebruikt maar nergens je ingredienten (zoals SLS) vermelden, vind ik echt niet netjes. Mmm, blogje waard misschien.

Je kunt op hun site bij de FAQ al behoorlijk veel lezen over de zogenaamde biologische afbreekbaarheid.

Manon Gagic | Reply

Reactie plaatsen


(Zal uw Gravatar icon tonen)

  Country flag

biuquote
Loading